عضو شورای علمی بنیاد نخبگان استان گیلان و عضوهیئت‌علمی دانشگاه گیلان در گفت‌وگو با پایگاه اطلاع‌رسانی بنیاد ملی نخبگان: مشاهده در قالب پی دی اف چاپ فرستادن به ایمیل
باورِ توان اجتماع نخبگانی اولین گام برای حمایت از فعالیت‌های تحقیقاتی است

فرهاد شیرینی گفت: باور به توان و قابلیت‌های موجود در صنعتگران، دانشگاهیان و از همه مهمتر اجتماع نخبگانی کشور، اولین گام برای حمایت از فعالیت‌های تحقیقاتی است.

فرهاد شیرینی؛ عضو هیئت‌علمی گروه شیمی‌ دانشگاه گیلان در گفت‌وگو با پایگاه اطلاع‌رسانی بنیاد ملی نخبگان، هم‌افزایی همه‌جانبه را یکی از عوامل مهم در پیشرفت کشور دانست و گفت: برای رسیدن به نقطه‌های تعیین‌شده نیاز به هم‌افزایی در همۀ بخش‌های حمایتی و علمی است.

وی افزود: باتوجه به الزامات و محدودیت‌های موجود، چه در بخش امکانات سخت‌افزاری و چه در بخش نیروی‌انسانی باید بستر لازم برای هم‌افزایی فراهم شود.

شیرینی کارِ گروهی را بهترین مصداق هم‌افزایی دانست و ادامه داد: تشکیل گروه‌های پژوهشی مأموریت‌‎گرا سبب تسریع روند حرکتی و بهینه‌شده نتایج فعالیت‌های تحقیقاتی و علمی می‎شود. این مهم حتی در پیشرفت علوم‌ نظری نیز تأثیرگذاری مثبت دارد و محدود به تحقیقات کاربردی نیست.

عضو هیئت‌علمی دانشگاه گیلان با اشاره به ویژگی‌های یک گروه تحقیقاتی خوب، اظهار داشت: اولین و مهمترین عامل برای تشکیل یک گروه تحقیقاتی کارا، اعتماد اعضای گروه به یکدیگر است. از سوی دیگر، تخصص‌های افراد باید به‌گونه‌ای باشد که نیازهای موجود در راستای رسیدن به هدف تعیین‌شده همپوشانی شود. علاوه بر آن، منفعت‌گرایی فردی را می‌توان یکی از آفت‌های فعالیت‌های گروهی دانست که خیلی به سرعت فعالیت‌ها را مختل می‌کند.

این محقق شیمی‌آلی اضافه کرد: برای حصول خدمت و یا کالای مورد نیاز کشور از طریق فعالیت‌های گروه‌های تحقیقاتی، ابتدا باید تئوری اولیه آماده شود و پس از آن طراحی آزمایشگاهی صورت بپذیرد. تولید نمونۀ پایلوت و سپس تجاری‌سازی، مراحل بعدی این زنجیره است.

شیرینی تصریح کرد: هر حلقه از زنجیره مذکور نیاز به مهارت و تخصص ویژه‌ای دارد و نباید انتظار داشت یک گروه و یا یک نفر به‌تنهایی بتواند تمام مراحل را با موفقیت طی کند. از سوی دیگر، تجمیع این تعداد تخصص متنوع در قالب یک گروه تحقیقاتی، قطعاً با ایجاد تضراب آرا و خلل در تخصص‌ها، روند کار را مختل می‌کند. در این شرایط بهترین راه این است که هر حلقه وظیفۀ خود را در قالب گروه متخصص انجام دهد و سپس ادامۀ روند را به گروه متخصص دیگر در حلقۀ بعدی، واگذار کند.

وی افزود: باور به توان و قابلیت‌های موجود در صنعتگران، دانشگاهیان و از همه مهمتر اجتماع نخبگانی کشور، اولین گام برای حمایت از فعالیت‌های تحقیقاتی است. اگر  این باور در بین مسؤولان و کلیّت بدنۀ ادارۀ کشور نهادینه شود، قطعاً قانون‌گذار، قوانین لازم را تصویب می‌کند؛ دستگاه‌های‌اجرایی هم‌افزایی لازم و تسهیلات مناسب با فعالیت‌ها را ارائه می‌کنند و سرمایه‌گذار نیز به راحتی جذب می‌شود و در نهایت حضور در این عرصه به یک رقابت سالم و جدی تبدیل می‌شود.

عضو هیئت‌علمی دانشگاه گیلان خاطرنشان کرد: گروه‌های تحقیقاتی و نخبگانی نیاز به هدایت دارند اما باید آزادی‌عمل نیز داشته باشند تا بتوانند ایده‌های خود را عملیاتی کنند. به‌عبارت بهتر، باید هدف معین را برای آنها مشخص کرد و تحت نظارت، حمایت‌های لازم را انجام داد.

شیرینی در پایان با اشاره به لزوم بکارگیری امکانات موجود در کشور، یادآور شد: امکانات خوبی در خارج از فضای علمی وجود دارد که به دلیل عدم‌وجود متخصص و نیاز، بلااستفاده مانده است؛ درحالی که همین امکانات می‌تواند بخش زیادی از نیازهای تحقیقاتی موجود را رفع کند. تجمیع و متمرکز کردن این امکانات پراکنده، نیاز به قوانین تسهیلگر دارد.